در غلغله ي جمعي و تنها شده اي باز

آن قدر كه در پيرهنت نيز غريبي

سر مغرور من!با ميل دل بايد كنار آمد            كه عاقل آن كسى باشد كه با ديوانه مى سازد

              هر که به من می رسد بویِ قفس می دهد

  جز تـــو که پـَر می دهی تا بِپَـــرانی مــرا

 

ای سیبِ سرخ، غلت زنان در مسیــرِ رود

  یک شهر تا به من برسی عاشقت شدند

 

در آغاز محبت...

در آغـــازِ محبّت گـــر پشیمـــــانی بگـــو با من

که من هم دل ز مهرت بر کَنَم تا فرصتی دارم

         بعضی وقت ها …
                  چنان کیشت می کنند …

                                  که سالهای سال مات می مانی ...

                 ﻏﺮﯾﺒــــﻪ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻫـﯿﭻ

                   ﺩﻭﺳـــــــﺘﺎﻥ ﻫﻢ ﮔـﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺧﻂ ﺑﯿﺸﺘﺮ،

                                                    ﺣﻮﺻــــــﻠﻪ ﺍﺕ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧـــــﺪ...

  می آیی . . . می روی . . . و فقط یک سلام . . .
               و گاهی یک خداحافظی . . . نه . . . این انصاف نیست . . .
                                من و یک دنیا عشق . . . تو و یک دنیا بی تفاوتی. . .

چرت و پرت شماره 6 در ادامه

ادامه نوشته